پایگاه خبری تحلیلی نسیم گیلان

آخرين مطالب

تیم ملی فوتبال و توپ پنچر همگرایی عمومی مقالات

تیم ملی فوتبال و توپ پنچر همگرایی عمومی

  بزرگنمايي:

گیلان آنلاین - روزنامه معین چاپ استان گیلان در شماره شنبه 18 آذرماه مطلبی در قسمت سرمقاله با عنوان تیم ملی فوتبال و توپ پنچر همگرایی عمومی به قلم ایمان رنجکش در ارتباط با حضور تیم ملی فوتبال کشورمان در جام جهانی روسیه و تاکید بر ضرورت تقویت همگرایی های اجتماعی منتشر کرده است.
چیزی به برگزاری جام جهانی فوتبال روسیه باقی نمانده و مقدمات برگزاری آن با هیجانات خاصی پیگیری می شود. هفته گذشته نیز شاهد یکی از نفس گیرترین مراحل برگزاری این بزرگترین رویداد فوتبالی جهان یعنی قرعه کشی تیم ها و مشخص شدن نوع صف آرایی رقبای این جام حساس بودیم.
متاسفانه یا خوشبختانه تیم ملی فوتبال کشورمان یکی از سخت ترین قرعه ها به نامش افتاد و در گروهی قرار گرفت که از یک سو باید با ماتادورها سرشاخ شود و از سوی دیگر باید مقابل سکاندار اروپا صف آرایی کند که پیش بینی های روی کاغذ خبر از سختی مسیر یوزپلنگان می دهد.
اما این قرعه کشی بیش از رویکرد ورزشی خود، تبعات اجتماعی زیادی بدنبال داشت و باردیگر آن چهره نازیبای جامعه ما را برای جهانیان به نمایش گذاشت. از سست شدن آداب فرهنگی با فحاشی در صفحات مجازی فوتبالیست های جهان گرفته تا تبعات روحی همچون خودباختگی و تضعیف روحیه بازیکنان تیم ملی با ساختن انواع جوک و به سخره گرفتن زحمات انجام گرفته آن هم بدون هیچ دلیل قابل اقناعی.
فردمحور بودن جامعه ایرانی و سست بودن روحیه کار جمعی و همگرایی اجتماعی از بزرگ ترین معضل های ما در کلیه امور است. اینگونه می شود که حتی در پیش پا افتاده ترین مسائل با کمی سخت شدن مسیر پیش رو، بلافاصله یک روحیه ناباوری عجیب جامعه را فرا می گیرد و با رواج این بی انگیزگی مهلک، بدون شک هیچگاه نتیجه مطلوب به دست نخواهد آمد و در فوتبال هم نشان داد توپ این همگرایی همچنان پنچر است!
آن هایی که از اکنون دودستی بر سر خود می کوبند که ای وای دیگر باید با جام جهانی خداحافظی کنیم و الان آبروی مان جلوی میلیون ها بیننده این رقابت ها می رود، این نوع نگرش را بر چه اساسی اتخاذ می کنند؟ آیا غیر از این است که رسانه های خارجی از اکنون ایران را به عنوان کشوری که می تواند در این دوره جام جهانی شگفتی ساز شود، معرفی می کنند اما هموطنان خودمان بازیکنان تیم ملی را به سخره می گیرند و به قول معروف زیرآب خودمان را می زنیم!
چرا راه دور برویم؛ در همین دوره قبل جام جهانی زمانی که کاستاریکا با تیم ‌های انگلیس، ایتالیا و اروگوئه هم گروه شد، کسی روی این تیم حساب باز نمی‌کرد و همگان از صعود ایتالیا و انگلیس سخن به میان آوردند اما نتیجه خلاف تمامی پیش بینی ها رقم خورد و در نهایت همین دو تیم بودند که حذف شدند و کاستاریکا به عنوان سر گروه و اروگوئه به عنوان تیم دوم به مرحله بعد صعود کردند.
تیم ملی فوتبال ما توانسته در طول سال های اخیر جایگاه تثبیت شده ای در فوتبال پیدا کند و تکیه کردن ایران در رده نخست رنکینگ کشورهای قاره کهن و بعنوان اولین تیم های صعود کننده به جام جهانی، خود گواه تحولاتی است که در طول این مدت به وقوع پیوسته است.
در نقاط مختلف مستطیل سبز بازیکنانی داریم که می توانند در هر لحظه ای شگفتی بیافرینند و از همه مهم تر شخصی را بعنوان سرمربی در اختیار داریم که یک دنیا روی حرفش حساب باز می کنند، کسی که تیم ما را دو بار متوالی به جام جهانی برد و نتایجی را رقم زد که تا دوره های قبل حسرت آن را می خوردیم.
با این اوصاف آیا مستحق این نیستیم که شگفتی بیافرینیم؟ تنها کافیست با روحیه خودباوری و دقت در استفاده از فرصت ها، تاریخ را به نظاره موفقیت با دست های خالی بنشانیم به شرط آنکه از این خصلت نامیمون یعنی فردگرایی و تضعیف خودی ها که سرمنشأ تمامی شکست هاست، پرهیز کنیم.




نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

معلول گریزی؛ رنجی فراتر از معلولیت - عیسی پاشاپور**

چوب حراج بر نخستین دانشسرای رشت/مرگ تدریجی در انتظار میراث قدیمی

چرا علی کریمی منتقد سپیدرود نیست؟

به جای عنوان «آمادگی پذیرش» عمل را داشته باشید

آقای رییس جمهور؛ خزر دریاچه است نه دریا

میرزا کوچک ، مردی از تبار جنگل

بازخوانی نهضت جنگل فرصتی برای تقویت گردشگری تاریخی در گیلان است

بازی هایی که پای بچه ها را می گیرند - عیسی پاشاپور*

آموزش و پرورشی که کارآفرین نیست؟!

30 آذر آخرین فرصت ارسال آثار به جشنواره رسانه‌ای ابوذر در گیلان

` تو هم بخوان ` ، تحقق یک رویا

انتخاب شهردار رشت و چند پرسش برای آینده جریان اصلاح طلبی استان

حیران گیلان همچنان زخم بر می دارد

چالشی به نام شورای شهر

یک جهان و این جهانخوار!

حسین (ع) رسانه‌ای که ماندگار می‌ماند!

چراغ برداریم!

مدیران شهر همدلی کنند، رشت در هزار توی مشکلات؟

رنج ماسوله ای ها برای جهانی شدن

دست هایی که فراتر از مرزها همدیگر را می فشارند

ورزش دوست باشیم یا ورزشکار؟

فرصت های سرمایه گذاری بخش خصوصی در آستارا - عیسی پاشاپور*

طغیان دوباره «مگس زیتون» در رودبار/خستگی یکسال زحمت در تن‌ها ماند

یک جنگ و یک تفنگ!

یادگاری از سلاطین کیایی در شرق گیلان/ مرمت پل خشتی تمیجان

تماشای باغ و باران از فراز قلعه های تاریخی گیلان

دفاع مقدس سند پرافتخار تأسی از آموزه‌های عاشوراست

سرمایه هایی که آتش می زنیم

بداخلاقی رسانه ای و توهین به استاندار با الفاظ تهدیدآمیز؟!

«حمایت از تولید داخلی» تنها در حد شعار/قدرت دلالان بیشتر است

گرد و غبار فراموشی بر روی سینماهای بی اکران رشت نشسته است

هزینه دانلود غیرمجاز را بدانیم

انتقاد از بدیهیات!

ایران مقصد گردشگران عراقی؛ تهدید یا فرصت!

وقتی به جای ارتقا با مشاوران خداحافظی می کنند!

جاده های شمال قافیه را باخته اند!

تلاش احمدی نژاد برای اعتبار از دست رفته!

دلنوشته ای برای سرافرازان آزاده وطن!

شورای گفتگوی استان محل تبادل و تعامل و رفع موانع کسب و کار گیلان

آشنایی باحیات وحش گیلان درموزه ماسوله/نگاه ویژه مسئولان ضروری است

اقتصاد تحکم نمی پذیرد

ناپدید شدن روستای تاریخی آسیو شوان!

اهل چه هستی؟ پیشرو بودن یا دنباله روی؟

ذخیره ارزی خوب، توان مالی بالا، اما ... !؟

چرا باید شصت و ششمین شهردار رشت بومی و جوان باشد

کتاب را جا بگذاریم - عیسی پاشاپور*

سخاوت دریا برای آستارا/حال سواحل خوب نیست

صدف های دریایی، چشم زخمی سواحل آستارا

سریال شهردار رشت قسمت 65

چراغ ها را بر باد بیاویزیم