آخرين مطالب

تغییر از شهرنشینی به شهرگرایی، نیازمند شهری انسان محور مقالات

تغییر از شهرنشینی به شهرگرایی، نیازمند شهری انسان محور

  بزرگنمايي:

گیلان آنلاین - پایگاه خبری گیل نگاه مطلبی در قسمت یادداشت با عنوان تغییر از شهرنشینی به شهرگرایی، نیازمند شهری انسان محور به قلم نرجس محمددوست منتشر کرده است.
یکی از مفاهیم اساسی و مورد مطالعه‌ علم جامعه‌شناسی بویژه در حوزه‌ جامعه‌شناسی شهر، مفاهیم شهرنشینی و شهرگرایی است. در جامعه‌شناسی بین شهرگرایی و شهرنشینی تفاوت وجود دارد: شهرنشینی بیشتر بار کمی دارد و به معنای جمعیتی است که در شهر حضور دارد، فارغ از روحیات، علائق، خواسته‌‌ها و سایر شاخصه‌های کیفی اما شهرگرایی به معنای نوعی علاقه شهروندان به شهر که بیشتر از سر آگاهی است و پیش زمینه آن، داشتن حس تعلق به شهر است.
حس تعلق به شهر خود متاثر از عوامل بسیاری مانند قدمت، بافت، معماری، منظر، اجتماع، فرهنگ و … است و ایجاد حس مکان در بافت‌های شهری یکی از وظایف مدیران و برنامه‌ریزان شهری است.
با مقدمه‌ای که گفته شد نگاهی می‌توان کرد به مساله شهرنشینی و یا شهرگرایی در شهرستان آستانه اشرفیه، گویا سال‌ها به این نتیجه رسیده‌ایم که از شهرمان می‌شود درآمد کسب کرد اما زندگی نه!
به شهر همجوارمان، یعنی لاهیجان با فاصله 5 کیلومتر، به خیابان‌هایی که محل تجمع طبقه بالا و حتی خیابان هایی که محل تجمع و زندگی طبقه متوسط شهری است اگر نگاهی کنیم، آنجا را پر از همشهریان خود با انواع و اقسام پسوندهای به اصطلاح اصیل و غیر اصیل و ریشه‌ای آستانه‌ای می‌بینیم.
چه می‌شود که فرهنگ‌ شهرگرایی خود را انباشت‌های سرمایه‌ای خود را به کناری نهاده و بجای تحمل و اثرگذاری به شهرهای دیگر مهاجرت می‌کنیم. حق انسان به شهر، حق انسان به محیطی که می‌پسندد، حق انسان به آزادی و … تمامی حق‌های به حق هر انسانی است که فارغ از کجایی بودن، فارغ از پسوند‌هایش کاملا محترم و ارزشمند است.
اما آنچه شهری را توسعه می‌دهد، شهری انسان محور است. وجود شهروندان شهرگرا سرمایه‌ای اجتماعی برای توسعه شهر است و علاوه بر سرمایه‌های مادی و زیرساخت‌های شهری، شهروندان شهرگرا نیز از دارایی‌های شهر محسوب می‌شوند چرا که یکی از مهم‌ترین عوامل شکل دهنده شهر، فرهنگ انسان است و شهروندان به عنوان یکی از مولفه‌های توسعه شهری تا حد زیادی می‌توانند در روند تصمیم‌سازی و اجرای برنامه‌های شهری موثر می‌باشند.
شهری مملو از انسان هایی که با حضورشان، با اسکانشان، با سرمایه گذاریشان، با حتی پیاده قدم زدنشان در شهر سبب توسعه و سبب تغییر فرهنگ شهری از شهرنشینی به شهرگرایی می‌شوند.
اکنون سال هاست شهر آستانه اشرفیه اگر نگوییم تهی اما دچار کمبود شدید انسان هایی است که حضورشان سبب توسعه، سبب تغییر فرهنگ از شهرنشینی به شهرگرایی است. هیچ منطقه مسکونی در شهرمان را نمی‌توان خیلی متفاوت از جای دیگر شهر تعریف کرد به‌‌ همان تبع هم ریسک سرمایه گذاری‌ها بسیار سودمحور همراه با پلشتی در ظاهر ساخت و ساز‌ها شده است.
نبود شهرگرایی شهروندان عواقب زیادی برای شهر دارد از جمله مشکلاتی مانند وندالیسم یا تخریب اموال عمومی تا نبود مشارکت شهری و عدم پرداخت مالیات و …
عدم تقدم شهرگرایی نسبت به شهرنشینی است که شاهد توقف اجرای پروژه‌های نو و خلاقانه می‌شویم زیرا تصور عام به درستی واقعیت موجود شهرمان در قالب شهرنشینی است نه شهرگرایی و باور به توسعه و متفاوت بودن یک امر فرهنگی … بنابراین آنچه آستانه اشرفیه را شهری شهرگرا خواهد کرد، وجود انسان‌هایی با خواست و مطالبه شهرگرایی است.




نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

تلاش احمدی نژاد برای اعتبار از دست رفته!

دلنوشته ای برای سرافرازان آزاده وطن!

شورای گفتگوی استان محل تبادل و تعامل و رفع موانع کسب و کار گیلان

آشنایی باحیات وحش گیلان درموزه ماسوله/نگاه ویژه مسئولان ضروری است

اقتصاد تحکم نمی پذیرد

ناپدید شدن روستای تاریخی آسیو شوان!

اهل چه هستی؟ پیشرو بودن یا دنباله روی؟

ذخیره ارزی خوب، توان مالی بالا، اما ... !؟

چرا باید شصت و ششمین شهردار رشت بومی و جوان باشد

کتاب را جا بگذاریم - عیسی پاشاپور*

سخاوت دریا برای آستارا/حال سواحل خوب نیست

صدف های دریایی، چشم زخمی سواحل آستارا

سریال شهردار رشت قسمت 65

چراغ ها را بر باد بیاویزیم

​میدان «غریب کُشِ» قزوین به سمت تهران!

ملکه های قاچاق خارجی ، بلای جان نژاد زنبور ایرانی

آقازاده ها رو از فرنگ برگردونین!

قطع برق و رنج عمومی!

نگاهی به پدیده شاخ های اینستاگرامی، دلیل شهرت این افراد چیست

سازهایی خاموش در گیلان

تغییر کاربری ساختمان شورای شهر رشت/موزه دائمی مشروطه دائر می شود

مشکل قطعی برق است یا قطعی تدبیر؟!

همت کنید آقای رئیس جمهور

با میله گرد بزنید!

صلصال در انتظار تدبیر مسئولان/ تاریخی که می سوزد

این گل به خودی!

سپیدرود مردم؛ دور از مردم

اصالت در برابر حمایت، پاداشی برای انتخاب صنایع دستی گیلان

«سرطان اداری» ، یک قدم مانده تا «کما»

داستان یک تجاوز و جامعه ای با حس بی عدالتی، تبعیض، تحقیر و ناامنی‌

آداب و رسوم گیلانیان در ماه مهمانی خدا/ از نذری افطار تاعشرخوانی

حادثه کازرون و درس هایی برای نمایندگان گیلان

گرد فراموشی بر آیین های رمضان در آستارا

ما شما را رصد می کنیم، آقای امپراطور

از رای خود پشیمان نیستم اما …

روابط عمومی فعال؛ نیاز یا ضرورت؟!

ضرورت صرفه‌جویی کشاورزان در مصرف آب

وقتی عسل آوران نان آور خانه می شوند

ترنم هفت نوا در محفل عاشقان

نسخه های مبهم نماینده آستارا برای رئیس جمهور و استاندار گیلان!

ششمین جشنواره« بهار نارنج» در کومله لنگرود برگزار می شود

سقوط پان ترک ها به دره حیران آستارا

دیروز تمام شد، بانو!

چهارشنبه ای برای خاتون

چهارشنبه سوری، شادمانه یک آغاز در گیلان

بگذارید خودکفایی برنج همچنان در شعار باقی بماند!؟

ژل رویال، ماده‌ غذایی ارزشمند و معجزه‌گر در درمان بیماریها

افتتاح راه آهن گیلان و آمارهای غلط!

عجله بیش از حد برای گلزنی؛ بلای جان سپیدرود رشت!

گیلان در گازانبر مهاجران