پایگاه خبری تحلیلی نسیم گیلان

آخرين مطالب

وقتی عسل آوران نان آور خانه می شوند مقالات

وقتی عسل آوران نان آور خانه می شوند

  بزرگنمايي:

گیلان آنلاین - انزلی- پرویز سیاوش آبکنار زنبورداری است که 30 سال قبل پرورش زنبور را با چند کندو در منزل مسکونی خود در شهر بندرانزلی آغاز کرد و هم اکنون به عنوان پرورش دهنده ای موفق، درآمد خوبی نیز در دوران بازنشستگی نصیبش شده است.
خبر رسید که فردی در شهر بندرانزلی اقدام به پرورش زنبور عسل می کند و اولین سوالی که در ذهنمان به وجود آمد این بود که مگر در داخل شهر هم پرورش زنبور عسل امکان پذیر است؟
با تماس تلفنی با فرد زنبور دار و قرار مصاحبه و تهیه گزارش به منزل وی در منطقه غازیان رفتیم و پرویز سیاوش به گرمی از ما استقبال کرد.
حیاط پشت منزل ویلایی اش که با عطر بهارنارنج خوشبو شده بود محل استقرار چند کندوی زنبور عسل بود که سیاوش مانند فرزندانش از آن ها مراقبت می کد.
پرویز سیاوش   اظهار می کند: حدود 40 سال است ساکن بندرانزلی ام و از سال 67 در منزلش پرورش زنبور را آغاز کردم .
وی ادامه می دهد: درآغاز کار پرورش زنبور به دلیل اشتغال در یک نهاد دولتی با 4 کلونی (کندو) شروع کردم و پس از بازنشستگی در سال 90 این کار را به عنوان شغل دوم خودم ادامه دادم و 4 کلونی روز اول کار را در حال حاضر به 30 کلونی افزایش داده ام .
سیاوش درپاسخ به اینکه چگونه در منزل مسکونی و آن هم در داخل شهر چنین کاری را انجام می دهد می گوید: پرورش زنبور را در محیط بسیار کوچک و حتی بر روی بالکن آپارتمان ها هم می توان انجام داد مشروط بر اینکه در صورت افزایش جمعیت زنبورها در کلونی ، آنها را درکلونی های دیگر تقسیم کنیم .
وی با اشاره به ایجاد اشتغال برای دو نفر به صورت مستقیم ، درخصوص هزینه های این شغل می گوید: بنده چون تجربه اندکی در زمینه نجاری نیز دارم کندوها را خودم می سازم اما برای کسانی که می خواهند وارد این حرفه شوند یک کندوی آماده با موم حدود 350 هزار تومان هزینه دارد اما در عوض از هرکندو می توان به صورت میانگین حدود 20 کیلو عسل برداشت کرد و اگر از کندوی سه طبقه استفاده شود حداقل 50 کیلو عسل از هرکندو قابل برداشت و عرضه به بازار است.
سیاوش که زنبورداری را شغلی کم هزینه و پردرآمد می داند از بی انصافی بعضی زنبورداران می نالد و می گوید : متاسفانه عسل های طبیعی در بازار کم است و برخی بی انصافی می کنند و شکر به خورد زنبور داده و عسلی به مردم عرضه می کنند که نه تنها منفعتی برای بدن انسان ندارد بلکه خود مایه ضرر است .
وی ادامه می دهد: تشخیص عسل طبیعی از غیر طبیعی آن مشکل است و البته در بین مردم شایع است که عسل طبیعی نباید شکرک بزند که باید بگویم برخلاف این عقیده ، عسل طبیعی عسلی است که شکرک بزند.
سیاوش می گوید : اینگونه نیست که عسل غیر طبیعی اصلا شکرک نمی زند اما شکرک عسل غیر طبیعی در مواجهه با گرمای آفتاب ترگ بر می دارد.
این پرورش دهنده زنبور عسل ادامه می دهد: در حال حاضر2 کندو در منزل، 15 کندو در منطقه جلگه ای آبکنار در غرب بندرانزلی و 15 کندو نیز در منطقه ویسادار شهر پره سر دارد که پس از گرده افشانی و تخم ریزی ملکه زنبور ها در جلگه ، اواخر اردیبهشت ماه ، کندوها را به منطقه کوهستانی منتقل و پس از مدتی برداشت عسل در اواخر خرداد ماه انجام می شود .
سیاوش با انتقاد از کاغذبازی اداری بانک ها برای دریافت تسهیلات می گوید: به دنبال تسهیلات رفتم اما اینقدر اذیت شدم که از گرفتن وام منصرف شدم و دست در جیب خود کردم .
کارمان که تمام می شود با خوشرویی تا در منزل ما را بدرقه می کند . در راه بازگشت ، این موضوع فکرم را به خود مشغول می کند که با اندک هزینه ای چه شغل ها که می شود ایجاد کرد و به دور از اتلاف وقت در راهروهای ادارات و انتظار پاسخ و تماس از بنگاه های کاریابی، کمر همت بست و با استفاده از مشاوره افراد باتجربه بدون دراز کردن دست نیاز به سوی دیگران، نان آور خانواده شد.

 





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

سیاهکل، واقعه ای تاریخی نه حماسه

وجه تمایز دکتر سالاری نسبت به سایر استانداران غیربومی

​جای خالی جامعه شناسان در جامعه ما

سپیدرود محکوم است به «سقوط»؟!

این سال‌های 40 سالگی!

آبروی ما رفت

عطش سینماهای گیلان فرونشست

دموکراسی با طعم امپریالیسم !

با اشتباهات خودمان به ژاپن درجه یک باختیم!

اهمیت الگوهای سالم رفتاری در تقویت سرمایه‌های اجتماعی

موسیقی خیابانی؛ اشاعه فرهنگ بومی در پیاده راه رشت

جامعه خشمگین خشمگین!

​یا راه نمی دانید یا نامه نمی خوانید

اطلاع رسانی در گیلان ناتوان، سنتی و دست به عصاست!

زخم برداشت‌ شن و ماسه بر بستر رودخانه‌ها/ نظارت‌ها کافی نیست

استراتژی فریب مربیان ایران و عراق

حاشیه نشینی در رشت از الگوی کشوری تبعیت نمی کند

جایگاه قانون، نمایندگی مردم و رشت زخمی

صنعت گل و گیاه گیلان در حسرت صادرات

آشپزخانه ی معجونی ، روایت نویی ازعصر جدید

جبرِ فیلترینگ

مقاله شاعر آستارایی در کنفرانس جهانی اسپانیا پذیرفته شد

کیهان خانجانی جایزه احمد محمود را به گیلان آورد

حذف صفر از پول ملی خوب است یا بد ؟

به کجا چنین شتابان! به ایستگاه آخر نزدیک می‌شویم

ستاد استقبال یا ستاد مقابله با برف

گردهمایی برجسته‌ترین طنزپردازان کشور در فومن برگزار می‌شود

از طلا بودن پشیمان گشته ایم

اراده های به گل نشسته در کشتی حادثه دیده - عیسی پاشاپور **

مدعیان انقلابی گری و استانداری که حافظ وحدت ملی است

در سوگ گیسوان سوخته دخترکان میهن، گورم را گم می کنم!

چله شبان پرستاران گیلانی

یلدای بی آجیل

اخلاق ورزشی؛ از حرف تا عمل

ضرورت حمایت از مطبوعات استان به عنوان کالای تولید داخلی

معلول گریزی؛ رنجی فراتر از معلولیت - عیسی پاشاپور**

چوب حراج بر نخستین دانشسرای رشت/مرگ تدریجی در انتظار میراث قدیمی

چرا علی کریمی منتقد سپیدرود نیست؟

به جای عنوان «آمادگی پذیرش» عمل را داشته باشید

آقای رییس جمهور؛ خزر دریاچه است نه دریا

میرزا کوچک ، مردی از تبار جنگل

بازخوانی نهضت جنگل فرصتی برای تقویت گردشگری تاریخی در گیلان است

بازی هایی که پای بچه ها را می گیرند - عیسی پاشاپور*

آموزش و پرورشی که کارآفرین نیست؟!

30 آذر آخرین فرصت ارسال آثار به جشنواره رسانه‌ای ابوذر در گیلان

` تو هم بخوان ` ، تحقق یک رویا

انتخاب شهردار رشت و چند پرسش برای آینده جریان اصلاح طلبی استان

حیران گیلان همچنان زخم بر می دارد

چالشی به نام شورای شهر

یک جهان و این جهانخوار!