پایگاه خبری تحلیلی نسیم گیلان

آخرين مطالب

یادداشت؛

صدف های دریایی، چشم زخمی سواحل آستارا مقالات

صدف های دریایی، چشم زخمی سواحل آستارا

  بزرگنمايي:

پیام گیلان - آستارا- انواع صدف های دریایی و گوش ماهی های بزرگ و کوچک رنگی که همانند نگین سواحل آستارا در گیلان را آراسته اند، سوغات دریای خزر بوده و نیازمند حفاظت هستند.

 بدون شک یکی از زیبایی های منحصربه فرد سواحل دریای خزر که در سرتاسر این پهنه آبی وجود داشته و با رنگ های مختلف سفید، نارنجی، سیاه و طوسی در سواحل مختلف منطقه خودنمایی می کند، صدف های دریایی و گوش ماهی هایی هستند که به نوعی سوغات دریای کهن خزر محسوب می شوند.
این صدف ها و گوش ماهی های دریای کاسپین که به خزر معروف است، نیازمند حفاظت هستند تا جمعیت آنها با برداشت های غیرمجاز کاهش نیافته و منظره طبیعت ساحلی دلخراش کننده نباشد.
صدف های دریایی سفیدی که روزگاری زینت بخش گستره وسیعی از کرانه دریای خزر بود، امروز اندک شمار در لابه لای کیسه های زباله، بطری و قوطی های پلاستیکی و فلزی گم شده اند. با توجه به تنوع صدف های دریایی در سواحل استان گیلان و کاهش ناگهانی آنها در طول پنج سال گذشته این سوال را در اذهان نمایان می کند که چطور امکان دارد صدف هایی که طی قرن ها در ساحل دریا انباشته شده اند به این سرعت کمیاب و حتی نایاب شوند.

در این میان کارخانه های صدف کوبی را نمی توان نادیده گرفت، هر چند این کارخانه ها با هدف تهیه پودر صدف برای مرغداری ها تاسیس شده اند و کشور ما را از واردات این محصول بی نیاز می کنند، اما با ادامه این روند، هم پوسته صدف ها در ساحل کم می شود و هم خاکبرداری های پی در پی منظره دلخراشی از بهره برداری های ناآگاهانه انسان از طبیعت را جلوه گر می سازد.
در شهرستان مرزی بندر آستارا که در شمال غربی استان گیلان واقع است و 18.5 کیلومتر نوار ساحلی دارد، کارخانجات صدف کوبی که از آلاینده های مهم زیست محیطی آستارا هستند، فعال می باشند.
تا سال 1365 تعداد 18 واحد کارخانه تولید پودر صدف در آستارا فعال بود اما به تدریج با کاهش ذخایر طبیعی صدف، 13 کارخانه تعطیل و در حال حاضر فقط 5 واحد فعال هستند که آنها نیز در تهیه صدف با مشکل روبه رو بوده و هر ساله با کاهش تولید مواجه اند.
این کارخانه ها با تراکتور هایی که برای حمل صدف در اختیار دارند، صدف خود را به صورت مخلوط با شن و ماسه برداشت می کنند که عملا باعث تخریب سواحل آستارا می شود. متاسفانه با مجوزهای بدون کارشناسی که در گذشته که برای احداث کارخانجات صدف کوبی در شهرستان آستارا صادر شد، طی سال های گذشته خسارت بسیاری از طریق این کارخانه ها به محیط زیست و سواحل زیبای آستارا وارد شد و این در حالی است که افراد بسیاری در منطقه از طریق جمع آوری صدف و فعالیت در کارخانه های صدف کوبی اشتغال دارند.
با وجود گشت زنی های مکرر ماموران اداره حفاظت محیط زیست آستارا در سواحل این شهرستان مرزنشین، باز هم در تمامی فصول می توان به وضوح برداشت کنندگان غیر مجاز صدف را در ساعت های مختلف روز مشاهده کرد.

از یاد نبریم که گردشگری دریایی یکی از پردرآمد ترین بخش های گردشگری است که در استان گیلان به حلقه مفقوده این صنعت تبدیل شده است و در این رابطه آزاد سازی حریم دریا، مشخص شدن متولی خاص ساماندهی دریا، داشتن ساحل پاک، رعایت اخلاق طبیعت گردی دریایی و استفاده بهینه از همه پتانسیل های سواحل که صدف ها و گوش ماهی های باقی مانده از جمله این ظرفیت های موجود صنعت گردشگری دریایی هستند، بسیار با اهمیت بوده و نقش اساسی آنها را در توسعه گردشگری دریایی باید پذیرفت.
محیط زیست خط باریک سبز و ساحلی که از آستارا در استان گیلان تا استان گلستان کشیده شده است را باید با تمام توان حفظ کرد چرا که با روند کنونی انواع تخریب ها، چنین خط ساحلی را در چند سال آینده نخواهیم داشت.
آلودگی و تخریب محیط زیست و طبیعت و در عین حال محیط زیست دریایی نوعی ناسپاسی به نعمت های بیکران و زیبای خداوند مهربان است.
 





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

حاشیه نشینی در رشت از الگوی کشوری تبعیت نمی کند

جایگاه قانون، نمایندگی مردم و رشت زخمی

صنعت گل و گیاه گیلان در حسرت صادرات

آشپزخانه ی معجونی ، روایت نویی ازعصر جدید

جبرِ فیلترینگ

مقاله شاعر آستارایی در کنفرانس جهانی اسپانیا پذیرفته شد

کیهان خانجانی جایزه احمد محمود را به گیلان آورد

حذف صفر از پول ملی خوب است یا بد ؟

به کجا چنین شتابان! به ایستگاه آخر نزدیک می‌شویم

ستاد استقبال یا ستاد مقابله با برف

گردهمایی برجسته‌ترین طنزپردازان کشور در فومن برگزار می‌شود

از طلا بودن پشیمان گشته ایم

اراده های به گل نشسته در کشتی حادثه دیده - عیسی پاشاپور **

مدعیان انقلابی گری و استانداری که حافظ وحدت ملی است

در سوگ گیسوان سوخته دخترکان میهن، گورم را گم می کنم!

چله شبان پرستاران گیلانی

یلدای بی آجیل

اخلاق ورزشی؛ از حرف تا عمل

ضرورت حمایت از مطبوعات استان به عنوان کالای تولید داخلی

معلول گریزی؛ رنجی فراتر از معلولیت - عیسی پاشاپور**

چوب حراج بر نخستین دانشسرای رشت/مرگ تدریجی در انتظار میراث قدیمی

چرا علی کریمی منتقد سپیدرود نیست؟

به جای عنوان «آمادگی پذیرش» عمل را داشته باشید

آقای رییس جمهور؛ خزر دریاچه است نه دریا

میرزا کوچک ، مردی از تبار جنگل

بازخوانی نهضت جنگل فرصتی برای تقویت گردشگری تاریخی در گیلان است

بازی هایی که پای بچه ها را می گیرند - عیسی پاشاپور*

آموزش و پرورشی که کارآفرین نیست؟!

30 آذر آخرین فرصت ارسال آثار به جشنواره رسانه‌ای ابوذر در گیلان

` تو هم بخوان ` ، تحقق یک رویا

انتخاب شهردار رشت و چند پرسش برای آینده جریان اصلاح طلبی استان

حیران گیلان همچنان زخم بر می دارد

چالشی به نام شورای شهر

یک جهان و این جهانخوار!

حسین (ع) رسانه‌ای که ماندگار می‌ماند!

چراغ برداریم!

مدیران شهر همدلی کنند، رشت در هزار توی مشکلات؟

رنج ماسوله ای ها برای جهانی شدن

دست هایی که فراتر از مرزها همدیگر را می فشارند

ورزش دوست باشیم یا ورزشکار؟

فرصت های سرمایه گذاری بخش خصوصی در آستارا - عیسی پاشاپور*

طغیان دوباره «مگس زیتون» در رودبار/خستگی یکسال زحمت در تن‌ها ماند

یک جنگ و یک تفنگ!

یادگاری از سلاطین کیایی در شرق گیلان/ مرمت پل خشتی تمیجان

تماشای باغ و باران از فراز قلعه های تاریخی گیلان

دفاع مقدس سند پرافتخار تأسی از آموزه‌های عاشوراست

سرمایه هایی که آتش می زنیم

بداخلاقی رسانه ای و توهین به استاندار با الفاظ تهدیدآمیز؟!

«حمایت از تولید داخلی» تنها در حد شعار/قدرت دلالان بیشتر است

گرد و غبار فراموشی بر روی سینماهای بی اکران رشت نشسته است