پایگاه خبری تحلیلی نسیم گیلان

آخرين مطالب

ستاد استقبال یا ستاد مقابله با برف مقالات

ستاد استقبال یا ستاد مقابله با برف

  بزرگنمايي:

نسیم گیلان- این واژه ها از کسانی به گوش می رسد که مسئولیت اصلی برای فراهم نمودن شرایط مناسب در صورت بارش برف را دارند؟! چرا برف را بحران می بینند؟ چرا ستاد مقابله ؟! و چراهای دیگر؟!مگر نباید ستاد استقبال از رحمت الهی تشکیل داد.
هرگز فکر کرده ایم ایجاد ستاد استقبال از برف و رحمت الهی در هم افزایی همه ارکان جامعه چه نقشی خواهد داشت؟
عزیزان؛ فصل زیبای زمستان فرا رسیده است . فصل رحمت و برکت ، فصل امید، فصل خوبی ها.
مسئول عزیز؛ شما هم دیده اید که پدران مان در گذشته چگونه زمستان را بدون امکانات امروزی و ماشین افزار، با شور و هیجان سپری نموده اند.
باور کنیم فراموش کردن دستاورد و شیوه های گذشتگان ، متکی شدن به ماشین افزار موجب آن شده است که برنامه ریزی کم رنگ وخودکفایی و اتکا به نیروی تفکر در نبود هریک از امکانات به شدت کاهش یابد.
چه چیزی در سالهای اخیر پس از بارش برف مخاطره ایجاد نموده است ؟ !
جز اینکه مسائلی چون عدم رسیدگی به شاخه های درختان، عدم بازنگری در جایگرینی درختانی که متناسب با آب وهوای گیلان نبوده و شکننده هستند، بی توجهی برخی تاسیسات قدیمی و مستعل به ویژه تیرهای برق ، عدم توجه به مراکز حساس و خدمات رسان و ... مسبب آن بوده و جملگی از اقدامات مدیریتی است و باید مورد توجه جدی قرار گیرد .
زمانی که برای زندگی و کار کمتر به ماشین و تکنولوژی های نوین وابسته بودیم، همواره خود را در برابر رویدادهای طبیعی آماده نگه می داشتیم و کمترین خسارت را متحمل می شدیم ؛ چرا این الگو را با توجه به در اختیار داشتن امکانات و تجهیزات ادامه نمی دهید؟!
در استان های مجاورمان که برف جز لاینفک زندگی زمستانی آنان است آیا آنان هم چنین نگاهی دارند و به مقابله برمی خیزند یا چشم انتظارند ؟ آیا آمادگی لازم از سمت سازمان های مسئول و شهروندان وجود دارد؟!
بیاییم با استفاده از تجربه گذشته و بهره گیری از امکانات نوین و امرزوی با پذیرش اصل استقبال به جای مقابله ضمن ایجاد فرهنگ مسئولیت پذیری عمومی و شوق آفرین به جای بحران خوانی به شایستگی از رحمت الهی میزبانی نماییم.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

اطلاع رسانی در گیلان ناتوان، سنتی و دست به عصاست!

زخم برداشت‌ شن و ماسه بر بستر رودخانه‌ها/ نظارت‌ها کافی نیست

استراتژی فریب مربیان ایران و عراق

حاشیه نشینی در رشت از الگوی کشوری تبعیت نمی کند

جایگاه قانون، نمایندگی مردم و رشت زخمی

صنعت گل و گیاه گیلان در حسرت صادرات

آشپزخانه ی معجونی ، روایت نویی ازعصر جدید

جبرِ فیلترینگ

مقاله شاعر آستارایی در کنفرانس جهانی اسپانیا پذیرفته شد

کیهان خانجانی جایزه احمد محمود را به گیلان آورد

حذف صفر از پول ملی خوب است یا بد ؟

به کجا چنین شتابان! به ایستگاه آخر نزدیک می‌شویم

ستاد استقبال یا ستاد مقابله با برف

گردهمایی برجسته‌ترین طنزپردازان کشور در فومن برگزار می‌شود

از طلا بودن پشیمان گشته ایم

اراده های به گل نشسته در کشتی حادثه دیده - عیسی پاشاپور **

مدعیان انقلابی گری و استانداری که حافظ وحدت ملی است

در سوگ گیسوان سوخته دخترکان میهن، گورم را گم می کنم!

چله شبان پرستاران گیلانی

یلدای بی آجیل

اخلاق ورزشی؛ از حرف تا عمل

ضرورت حمایت از مطبوعات استان به عنوان کالای تولید داخلی

معلول گریزی؛ رنجی فراتر از معلولیت - عیسی پاشاپور**

چوب حراج بر نخستین دانشسرای رشت/مرگ تدریجی در انتظار میراث قدیمی

چرا علی کریمی منتقد سپیدرود نیست؟

به جای عنوان «آمادگی پذیرش» عمل را داشته باشید

آقای رییس جمهور؛ خزر دریاچه است نه دریا

میرزا کوچک ، مردی از تبار جنگل

بازخوانی نهضت جنگل فرصتی برای تقویت گردشگری تاریخی در گیلان است

بازی هایی که پای بچه ها را می گیرند - عیسی پاشاپور*

آموزش و پرورشی که کارآفرین نیست؟!

30 آذر آخرین فرصت ارسال آثار به جشنواره رسانه‌ای ابوذر در گیلان

` تو هم بخوان ` ، تحقق یک رویا

انتخاب شهردار رشت و چند پرسش برای آینده جریان اصلاح طلبی استان

حیران گیلان همچنان زخم بر می دارد

چالشی به نام شورای شهر

یک جهان و این جهانخوار!

حسین (ع) رسانه‌ای که ماندگار می‌ماند!

چراغ برداریم!

مدیران شهر همدلی کنند، رشت در هزار توی مشکلات؟

رنج ماسوله ای ها برای جهانی شدن

دست هایی که فراتر از مرزها همدیگر را می فشارند

ورزش دوست باشیم یا ورزشکار؟

فرصت های سرمایه گذاری بخش خصوصی در آستارا - عیسی پاشاپور*

طغیان دوباره «مگس زیتون» در رودبار/خستگی یکسال زحمت در تن‌ها ماند

یک جنگ و یک تفنگ!

یادگاری از سلاطین کیایی در شرق گیلان/ مرمت پل خشتی تمیجان

تماشای باغ و باران از فراز قلعه های تاریخی گیلان

دفاع مقدس سند پرافتخار تأسی از آموزه‌های عاشوراست

سرمایه هایی که آتش می زنیم