پایگاه خبری تحلیلی نسیم گیلان

آخرين مطالب

دموکراسی با طعم امپریالیسم ! مقالات

دموکراسی با طعم امپریالیسم !

  بزرگنمايي:

نسیم گیلان- ونزوئلا کشوری که این روزها در صدر اخبار جهان قرار گرفته است شاید نمونه بارزی از مداخلات بیگانگان در سرنوشت مردم یک کشور باشد.
این کشور قرار گرفته در جغرافیای آمریکای جنوبی که روزگاری مستعمره اسپانیا بود پس از شکل‌گیری جمهوری فدرال از جمله کشورهای ثروتمند در قاره آمریکاست که با اتکا به اقتصاد نفت و گاز و برخورداری از جایگاه سومین تولید‌کنندگی اوپک و پنجمین صادرکننده نفت جهان و دارا بودن رتبه هشتم جهان در ذخایر گاز چشم‌های بسیاری را به سمت خود متوجه کرده است و در کنار ذخایر زیرزمینی به عنوان سرزمینی برخوردار از طبیعت شگفت انگیز و به قول کریستف کلمپ کاشف آمریکا به سرزمین زیبایی‌ها شهرت یافت و ویژگی‌های برخورداری از چنین مواهبی موجب شد تا از دیرباز این کشور مورد توجه کشورهای استعماری قرار گیرد به طوری که در قرن گذشته و در میان دو قطب قدرت از اهمیت راهبردی برای بلوک شرق داشته و این سیاست تا به امروز نیز ادامه دارد.
ونزوئلا برای آمریکا و روسیه و سایر کشورهای نزدیک به این جغرافیا از اهمیت استراتژیک و راهبردی بسیاری برخوردار و شناخته شده است اما برای مردم ایران زمانی در کانون توجه قرار گرفت که با سیاست‌های دولت معجزه هزاره سوم گره خورد و این دولت در پی مدیریت جهانی سیاست همسایگی با آمریکا را در پیش گرفت و محمود احمدی‌نژاد رییس این دولت به واسطه نگاه ویژه‌ای که در نزدیکی با هوگو چاوز رئیس جمهور پیشین ونزوئلا داشت و با بوسه بر تابوت او و آن داستان آغوش باز نهایت اعتقادش به سیاستی که برگزیده بود را به نمایش گذاشت، نام این کشور با افکار عمومی ایرانیان گره خورد و شاید فضای اقتصادی ایجاد شده برای دو کشور با اجرای سیاست‌های خصمانه ای که آمریکا در تحریم این دو فراهم کرده است به نوعی شباهت‌های در شرایط امروز با محوریت تورم و چالش‌های اقتصادی داشته باشند، هرچند که مدیریت سیاسی و خاستگاه دو کشور متفاوت و هرکدام سیاست‌های خود را دارند اما آنچه که بیش از همه در سرنوشت سیاسی دوکشور رقم خورده است، رفتارهای مداخله گرایانه آمریکا بویژه با روی‌کار آمدن دونالد ترامپ این رئیس جمهور تاجر پیشه برای مهار ایران و ونزوئلا و خروج این دو از هم‌پیمانی با رقبای آمریکا و جلوگیری از گسترش نفوذ ایران در منطقه و به نوعی نشان دادن ناز شستی به ایران از طریق مداخله مستقیم در سرنوشت کشور ونزوئلا است به طوری که به رغم تلاش‌های مکرر و فراهم آوردن زمینه‌های تحریک اغتشاشات و فشارهای سیاسی تاکنون موفق به اجرایی کردن آن سیاست‌ها در ایران آنگونه که در ونزوئلا انجام گرفت نشده‌اند، رفتارهایی که با هیچ یک از موازین بین‌المللی سازگار نیست و مداخله در سرنوشت مردم یک کشور مستقل و دولت قانونی نه تنها محکوم به شکست خواهد بود بلکه هرگز از سوی کشورهای مستقل نیز پذیرفته نیست.
امروز ونزوئلا در آتش اختلافات سیاسی درون کشور از یک طرف و مداخله کشوری خارجی از سوی دیگر در افتاده است که بیشترین صدمه در این آتش سوزی متوجه مردم خواهد بود چون فشارهای اقتصادی و کمبودهای ناشی از عدم اجرای سیاست‌های دولت قانونی و در افتادن در دوگانگی قدرت شرایط بدتری را برای آنان رقم خواهد زد و باید پذیرفت که خیرخواهی برای ملت‌ها همواره آرمان بشریت بوده است اما شواهد پیدا و پنهان اینگونه مداخلات که با شعارهای زیبای حقوق بشری و رهایی ملت آن کشور از دستان استبداد در فضا پیچیده است با توجه به منابع و منافعی که روح استکباری و استعمارگری به دنبال آن است هرگز نتیجه‌ای جز استعمار نخواهد داشت و بهتر است بجای چشیدن مزه دموکراسی با طعم امپریالیسم به درون خویش نگاهی دوباره بیاندازند هرچند که بخش عمده ای از نارضایتی‌های تولید شده در نظام سیاسی ونزوئلا ناشی از ناکارآمدی دولتمردان است که خود روزگاری به پشتوانه‌های مداخله‌گرایانه دیگرانی بر سرکار آمدند!





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

تحلیل آتلانتیک از تحریم‌های جدید ترامپ علیه ایران

مخالفت مردمی گسترده با کنفرانس بحرین

جولان خبرنگاران اسرائیلی در بحرین

آیا ترامپ برای اقدام نظامی نیاز به مجوز کنگره دارد؟

واشنگتن پست بررسی کرد: اردوغان بازنده قمار استانبول

چند نکته درباره تحریم‌های جدید آمریکا

واشنگتن پست: ترامپ اهمیتی به قتل یک روزنامه‌نگار توسط سعودی‌ها نمی‌دهد

همدلی نوشت: ارشاد گشت؟

درآمدزایی آمریکا از بحران آفرینی در خلیج فارس

اگر "ظریف" تحریم شود چه رخ خواهد داد؟

واکاوی تحریم‌های جدید علیه ایران

قدرت نمایی رزمندگان یمنی در خاک عربستان

عباس عبدی: کار سیاست‌مدار این نیست که دنباله‌رو مردم باشد

چطور یک رییس‌جمهور تاریخ فوتبال کشورش را دگرگون کرد

لعیا جنیدی: مردم باید همه چیز را بدانند

نظارت استصوابی به ‌سبک هیات رییسه

علی دایی و دستور از «بالا»

اراده‌ای برای اصلاح تناقضات گذشته

مقایسه گردشگری ایران با 3 کشور منطقه

حقوق‌ 20 تا 50 میلیونی متصدیان بازنشستگان

لغو استتار مجرمان با چادر

سایه نتایج یک انتخابات روی ترکیه

گزینه‌های پیش روی آمریکا در برابر ایران چیست؟

سیاهچاله؛ نقش رئیس مرکز عملیات ایران سازمان سیا در شیطنت‌های پهپادی اخیر

آخرین شانس‌های اروپا

دو دیدگاه متناقض در بازار ارز

نفوذ دولتی‌ها در نهاد کشف فساد

پولیتیکو: ترامپ در مورد ایران، هم آتش افروز است، هم آتش نشان

سلبریتی‌هایی که «آقا تختی» نیستند

«سازِ وحدت» اصولگراها کوک نمی‌شود

آیا ترامپ از «اختلال شخصیت خودشیفته» رنج می برد؟

رییس قوه قضاییه: مدعی حقوق عامه هستیم

باخت بزرگ اردوغان در استانبول

ترسوها‌ هنوز از مذاکره حرف می‌زنند

ترامپ و آزار ما؛ «اما برای خودشان خوب است»؟

نظامیان از سیاست فاصله می‌گیرند؟

توهم پرآبی

سرمقاله خراسان/ ترامپ به مذاکره نیاز دارد نه توافق

سرمقاله کیهان/ فرمول برجام یا فرمول پهپاد مسئله این است

سرمقاله شرق/ 4 ماه فرصت به E3

سرمقاله اعتماد/ قوه قضاییه و نهاد وکالت

سرمقاله دنیای اقتصاد/ بنزین ارزان خوب است یا گران؟

سرمقاله ایران/ خداحافظی همیشگی با برج - باغ‌ها

سرمقاله جمهوری اسلامی/ اجلاس شکست خورده

سرمقاله رسالت/ وزیر خندان در صف تحریم

سرمقاله سیاست روز/ مسئولان یک فاجعه جهانی

احمدی نژاد با گفتمان سوم تیر چه کرد؟

آمادگی برای نظام پولی جدید بین‌المللی

من پیرمرد نیستم!؛ کارنامه مهمترین گزینه غیر ایرانی پرسپولیس

ماموریت جدید مایک پمپئو در برابر ایران