پایگاه خبری تحلیلی نسیم گیلان

آخرين مطالب

دو روی سکه انتقال آب کاسپین مقالات

دو روی سکه انتقال آب کاسپین

  بزرگنمايي:

نسیم گیلان- این روزها جدال بر سر نهایی شدن اجرای طرح انتقال آب دریاچه کاسپین به سمنان به یک جنگ رسانه‌ای تمام عیار در شمال کشور تبدیل شده است. موضوعی که بوسیله هشدار کارشناسان با دست پس‌زده می شود و با اصرار مسئولان با پا پیش می‌کشند.
گرد‌وخاک ماجرا با اعلام خبر ردیف‌دار شدن انتقال آب کاسپین در لایحه بودجه توسط نماینده سمنان آن هم در بحبوحه سفر استانی روحانی به گیلان بلند شد. رییس‌جمهوری که پیشتر در سفر به زادگاه خود قول نهایی انتقال آب خزر به کویر را داد و از نظر دولت آن را بدون مشکل خواند. طرحی با قدمت 25ساله در کشور با سناریو پرکردن کاسه کویرهای ایران از آب که در زمان دولت معجزه هزاره سوم مجددا به غلطک افتاد و کارفرمایان خاص را برای اجرایش علاقه‌مند ساخت. سناریو کلی بدین شکل است که آب از ساری به سمنان و بعد به مناطق مرکزی برده می‌شود و با احتساب رقم نجومی میلیون مکعبی و نمک زدایی آن، قابل شرب و کشاورزی خواهد بود.
فرای از تهدیدات اکوسیستم دریاچه، سوء‌مدیریت، چالش زیست‌محیطی و آلودگی‌هایی که طی سال‌های اخیر کاسپین را به بیمار در بستر احتضاری که کارشناسان خبر مرگش را داده‌اند تشبیه می‌کنند و پس‌روی آب در خلیج گرگان و آشوراده، مهر تاییدی بر تهدیدات پیشروست. اینکه دولت حتی در ظاهر هم هیچ استدلال منطقی برای بحث انتقال آب ارائه نمی‌کند و تنها با این عنوان که «انتقال آب از نظر دولت بلامانع است» آب پاکی را روی دست افکار عمومی می‌ریزد. این اقتدارگرایی تاحدی است که آخرین پس‌لرزه‌هایش مطرح شدن برکناری پروین فرشچی معاون سازمان حفاظت محیط زیست بدلیل مخالفت با اجرای طرح بود. درحالی که سفر استانی و سخنرانی اخیر رییس‌جمهور در جمع گیلانیان در لاهیجان بهترین فرصت برای اقناع افکارعمومی بود اما روحانی حتی نخواست تا مستقیم به بحث انتقال آب اشاره کند.
کنار هم چیدن پازل انتقال آب نشان می‌دهد که عملا دولت فاقد برنامه منطقی برای چنین مسائلی است و تلاش می‌کند تا ماجرا را به صورت موقت و فرمالیته حل نماید. با بکارگیری این روش شاید حتی در ابتدا مردم سمنان ابراز خشنودی کنند اما در دراز مدت ساکنان هر دو منطقه دچار بحران خواهند شد و اپیدمی وار مشکلات افزایش می یابد. همانند چالش‌هایی که پس از انتقال آب اصفهان به یزد، آب کهکیلویه به نواحی جنوبی و یا تنش انتقال آب کارون بوجود آمد.
موضوعی که موجب شکل گیری کمپین های متعدد و از همین حالا فراخوان‌هایی در فضای مجازی با مضمون تخریب تاسیسات انتقال آب و شکل‌گیری زنجیره‌انسانی به دور سواحل انتشار یافته که بیانگر دیگر تنش‌های اجتماعی ناشی از آن است.
اما روی دیگر سکه که به چالش بزرگ دیگری در گیلان و شمال مبدل شده، بحث مهاجرت بر اثر کم‌آبی است. درحالی که مسئولان عملا فاقد راه‌حل برای مهار جابجایی بی‌رویه جمعیت در کشور هستند، شاید انتقال آب دریا تنها نکته مثبتی که می‌تواند داشته باشد اینکه شیب این مهاجرت گسترده و سرازیرشدن جمعیت از نواحی دچار بحران آب به گیلان و سایر استان های شمالی را کمتر کند.
مهاجرت بی‌رویه و شکل‌گیری تنش اجتماعی نرم در نقاط مختلف این استان ها موجب شده تا برای بومیان این تصور به وجود آید که موقعیت‌های اقتصادی، شغلی و اجتماعی آنان بوسیله سیل گسترده غیربومی‌ها در حال مصادره‌شدن است و ادامه این مسیر هویت فرهنگی منطقه را دست خوش تغییرات اساسی می‌کند.
پاستورنشینان شاخص در سفر اخیر به گیلان در کنار افتتاح راه‌آهن و دیگر برنامه ها می‌توانستند بحث انتقال آب را با جلوگیری از مهاجرت بی‌رویه توجیه کنند. موضوعی که شاید قادر بود تا حجم گسترده ای از مخالفت‌ها را تا حدودی اقناع کند اما دولت انگار بدنبال آن نبود.
تبعات بین‌المللی و ورود دولت‌های آن سوی قلمرو دریا و همچنین پیوست‌های رژیم حقوقی خزر که دیگر جای خود. در هرحال آنچه از اظهارنظر پارلمان‌نشینان گیلان و مازندران به گوش می‌رسد اینکه طرح به هیچ وجه توجیه اقتصادی در شرایط کنونی کشور ندارد. بودجه عظیمی برای اجرا خواهد بلعید و از نظر کندی اجرای پروژه‌ها در ایران به عمر نوح نیاز دارد! حال شما وعده های به گل نشسته و هفتاد هزار پروژه بر زمین مانده کشور را هم بر آن بیافزایید.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

تحلیل آتلانتیک از تحریم‌های جدید ترامپ علیه ایران

مخالفت مردمی گسترده با کنفرانس بحرین

جولان خبرنگاران اسرائیلی در بحرین

آیا ترامپ برای اقدام نظامی نیاز به مجوز کنگره دارد؟

واشنگتن پست بررسی کرد: اردوغان بازنده قمار استانبول

چند نکته درباره تحریم‌های جدید آمریکا

واشنگتن پست: ترامپ اهمیتی به قتل یک روزنامه‌نگار توسط سعودی‌ها نمی‌دهد

همدلی نوشت: ارشاد گشت؟

درآمدزایی آمریکا از بحران آفرینی در خلیج فارس

اگر "ظریف" تحریم شود چه رخ خواهد داد؟

واکاوی تحریم‌های جدید علیه ایران

قدرت نمایی رزمندگان یمنی در خاک عربستان

عباس عبدی: کار سیاست‌مدار این نیست که دنباله‌رو مردم باشد

چطور یک رییس‌جمهور تاریخ فوتبال کشورش را دگرگون کرد

لعیا جنیدی: مردم باید همه چیز را بدانند

نظارت استصوابی به ‌سبک هیات رییسه

علی دایی و دستور از «بالا»

اراده‌ای برای اصلاح تناقضات گذشته

مقایسه گردشگری ایران با 3 کشور منطقه

حقوق‌ 20 تا 50 میلیونی متصدیان بازنشستگان

لغو استتار مجرمان با چادر

سایه نتایج یک انتخابات روی ترکیه

گزینه‌های پیش روی آمریکا در برابر ایران چیست؟

سیاهچاله؛ نقش رئیس مرکز عملیات ایران سازمان سیا در شیطنت‌های پهپادی اخیر

آخرین شانس‌های اروپا

دو دیدگاه متناقض در بازار ارز

نفوذ دولتی‌ها در نهاد کشف فساد

پولیتیکو: ترامپ در مورد ایران، هم آتش افروز است، هم آتش نشان

سلبریتی‌هایی که «آقا تختی» نیستند

«سازِ وحدت» اصولگراها کوک نمی‌شود

آیا ترامپ از «اختلال شخصیت خودشیفته» رنج می برد؟

رییس قوه قضاییه: مدعی حقوق عامه هستیم

باخت بزرگ اردوغان در استانبول

ترسوها‌ هنوز از مذاکره حرف می‌زنند

ترامپ و آزار ما؛ «اما برای خودشان خوب است»؟

نظامیان از سیاست فاصله می‌گیرند؟

توهم پرآبی

سرمقاله خراسان/ ترامپ به مذاکره نیاز دارد نه توافق

سرمقاله کیهان/ فرمول برجام یا فرمول پهپاد مسئله این است

سرمقاله شرق/ 4 ماه فرصت به E3

سرمقاله اعتماد/ قوه قضاییه و نهاد وکالت

سرمقاله دنیای اقتصاد/ بنزین ارزان خوب است یا گران؟

سرمقاله ایران/ خداحافظی همیشگی با برج - باغ‌ها

سرمقاله جمهوری اسلامی/ اجلاس شکست خورده

سرمقاله رسالت/ وزیر خندان در صف تحریم

سرمقاله سیاست روز/ مسئولان یک فاجعه جهانی

احمدی نژاد با گفتمان سوم تیر چه کرد؟

آمادگی برای نظام پولی جدید بین‌المللی

من پیرمرد نیستم!؛ کارنامه مهمترین گزینه غیر ایرانی پرسپولیس

ماموریت جدید مایک پمپئو در برابر ایران