پایگاه خبری تحلیلی نسیم گیلان

آخرين مطالب

آدرس اشتباه نرویم؛ نه «رامبد» مقصر است، نه «نگار»! مقالات

آدرس اشتباه نرویم؛ نه «رامبد» مقصر است، نه «نگار»!

  بزرگنمايي:

نسیم گیلان -
آدرس اشتباه نرویم؛ نه «رامبد» مقصر است، نه «نگار»!
٢٦
٠
عصر ایران / متن پیش رو در عصر ایران منتشر شده و انتشار آن به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست
کسانی باید مذمت شوند که با سوء مدیریت خود باعث شده اند هر روز تعداد قابل توجهی از ایرانیان جلای وطن کنند و به شرق و غرب عالم بروند تا بدانجا که طبق اعلام مقامات رسمی، ایرانیان در 120 کشور جهان پراکنده شده اند؛ آن هم نه اندکی از جمعیت که 5 تا 6 میلیون نفر و حدود 7 درصد از کل جمعیت ایران! غم انگیز نیست؟!
از وقتی که رامبد جوان با همسر باردارش، نگار جواهریان، راهی کانادا شده است تا فرزندشان در آنجا به دنیا بیاید، موجی علیه این زوج به راه افتاد و حتی کار به پخش گزارش تلویزیونی عیله رامبد جوان کشیده شد. در مقابل گروهی نیز بر آنند که آنچه آنان انجام داده اند، مربوط به زندگی خصوصی شان است و این حق هر پدر و مادری است که درباره محل تولد فرزندشان و آینده او تصمیم بگیرند ... و این ماجرا همچنان ادامه دارد.
در این نوشتار برآن نیستم که درباره این سفر قضاوت کنم چرا که بر آنم این حجم از حملات علیه کسی که با هزینه شخصی خود درباره زندگی شخصی اش تصمیم گرفته است غیرمنصفانه است. نیز منافاتی هم بین دوست داشتن ایران و به دنیا آوردن فرزند در کشوری دیگر نمی بینم چرا که ممکن است فردی "وطن" اش را دوست داشته باشد ولی از "شرایط موجود در وطن" ناراضی باشد. وانگهی هر کسی که از پدری ایرانی در هر جای دنیا متولد شود، طبق قانون ایران، ایرانی است و طبق قانون محل تولد ممکن است تابعیت آنجا را نیز علاوه بر ایران بگیرد.
به باور من، آن که باید مورد هجمه قرار بگیرد، رامبد جوان نیست بلکه کسانی هستند که کار کشور را بدانجا رسانده اند که رامبد جوان و بسیار بسیار مانند او، دوست دارند فرزندان شان را در خارج از ایران به دنیا بیاورند تا وطن دومی برای خودشان دست و پا کنند.
کسانی باید مذمت شوند که با سوء مدیریت خود باعث شده اند هر روز تعداد قابل توجهی از ایرانیان جلای وطن کنند و به شرق و غرب عالم بروند تا بدانجا که طبق اعلام مقامات رسمی، ایرانیان در 120 کشور جهان پراکنده شده اند؛ آن هم نه اندکی از جمعیت که 5 تا 6 میلیون نفر و حدود 7 درصد از کل جمعیت ایران! غم انگیز نیست؟!
مسؤولانی باید از شدت شرم، سرخ و سیاه شوند که با ندانم کاری های خود، اندیشمندان و جوانان نخبه ایرانی را از وطن می رانند، دانشگاه ها و مراکز علمی جهان را آکنده از دانشمندان ایرانی می کنند و جامعه ایران را از وجود آنها محروم می سازند.
آنان که نگران به دنیا آمدن نوزاد رامبد و نگار در کانادا هستند، آیا به همان اندازه که در این باب داد و هوار کردند، از فرار مغزهایی که با سرمایه های ملی بزرگ شده و موقع «باردهی» به خارج رفته اند نیز غمزده اند یا فقط از سفر زنان در دوران «بارداری» آشفته می شوند؟
آنانی باید خجالت بکشند که کارآفرینان ایرانی را در کشور خودشان سر می دوانند و آنها را به شکل کیسه های پولی می بینند که باید چاپیدشان! و نهایتاً کار به جایی می رسد که صاحبان سرمایه ایرانی، عطای سرمایه گذاری و اشتغالزایی در کشور خود را به لقایش می بخشند و می روند و پشت سرشان را هم نگاه نمی کنند جز با آه و اندوه.
اصلاً بیایید رامبد و همسرش را ممنوع التصویر کنیم و حتی ممنوع الورود به کشور(!) تا دل کسانی که این روزها هر چه ناسزا بود گفتند خنک شود؛ ولی آیا مشکل ما این است یا سوء تدبیر کسانی که وضعیت کشور بزرگ و پرظرفیت ایران را به اینجا رسانده اند که دهها میلیون ایرانی، یا از کشور رفته اند، یا در حال رفتن اند یا در آرزوی و حسرت رفتن از این سرزمین هستند.
به جای سرک کشیدن در زندگی این و آن و دم از وطن پرستی زدن، ببینیم هر کدام از ما، برای وطن مان چه کرده ایم؟ واقعاً چه کرده ایم؟ و واقعاً چه کرده ایم؟!


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

ماجرای جاسوسی اسرائیل از کاخ سفید

گریز از مکان جنایت؛ ساختمان کنسولگری عربستان در استانبول فروخته شد

مهار، تقابل یا تعامل؟؛ آینده روابط ایران و آمریکا

توازن استراتژیک جدید در خاورمیانه

گری سیک: دوران "بزن در رو" به پایان رسیده است

آرامش پس از طوفان؛ ریشه‌یابی کاهش التهابات اقتصاد ایران

ریشه‌های اعتراضات خیابانی علیه سیسی

پاسخ ایران به اقدام نظامی چیست؟

شغل ایتالیایی؛ چرا استراماچونی باید بماند؟

چرا پمپئو از مواضع تندش در ریاض عقب نشینی کرد؟

دلیل شکست خصوصی‌ سازی در ایران چیست؟

تقویت رابطه نظامی ایران و روسیه، چالشی برای امریکاست

لایه برداری از تحریم های تکراری

سینمای دفاع مقدس گروگان تکنوکرات‌ها

توطئه ترامپ علیه پسر بایدن

چرخش راستی‌ها به چپ و تنور داغ انتخابات

عبرت بزرگ برای متجاوز

گروکشی بن‌سلمان از ثروتمندان سعودی

آمریکا در تله خودساخته

ارزیابی یک جرم شناس از نقض حکم اعدام نجفی

چرا قاضی سراج نیامد؟

تحریم تکراری تهران برای دلداری ریاض

آرایش تدافعی در برابر ایران

گروکشی با پول و دیپلماسی

وارن از بایدن پیش افتاد

تهران و واشنگتن در هزار توی تحریم‌‌ها

کارگران هپکو؛ سهامداران بی‌پول

پشت صحنه تحریم‌های مالی

اصرار برمسئولیت پذیری یا پنهان کاری کدامیک؟

چرا رییس‌جمهور روسیه فروش سلاح به عربستان را پیشنهاد داد؟

عصرایران: از «زنازاده بودن شاه» تا «آقازادۀ ماساژور»

گروه‌های سیاسی گرفتار چند بعلاوه چندها

راه سوم: رفرمیست یا رفرماتور؟

دستور هپکویی به نفع کارگران

26 متهم و میلیاردها تومان اختلاس

به ‌کجا چنین شتابان؟

«التحریر» علیـه «السیسی»

رهبر فوق‌العاده هوشمند ایران چگونه ترامپ را شکست داد؟

سرمقاله اعتماد/ عادت به سوداگری

سرمقاله ایران/ دموکراتیک شدن جنگ!

سرمقاله دنیای اقتصاد/ کاستی‌های طرح جدید بانکداری

سرمقاله آرمان ملی/ دلایل نقض حکم پرونده قتل میترا استاد

سرمقاله رسالت/ از مرد حرف تا مرد کار

سرمقاله خراسان/ ژست ترامپ با بازی تحریم

سرمقاله شرق/ دلایل صدور احکام سنگین در محاکم

العربی الجدید: در سر ترامپ چه می گذرد؟

روزنامه سعودی: همه ما را تنها گذاشته اند

چرا مردم «رییسی» را باور کرده اند؟

تاثیر شکست نتانیاهو بر روابط اسرائیل و آمریکا

ماجرای پروژه ماساژورسازی