پایگاه خبری تحلیلی نسیم گیلان

آخرين مطالب

سرمقاله ایران/ بهره‌برداری تهران و توکیو از سفر تاریخی مقالات

سرمقاله ایران/ بهره‌برداری تهران و توکیو از سفر تاریخی

  بزرگنمايي:

نسیم گیلان -
سرمقاله ایران/ بهره‌برداری تهران و توکیو از سفر تاریخی
٠
٠
ایران / « بهره‌برداری تهران و توکیو از سفر تاریخی » عنوان ستون "اول دفتر" روزنامه ایران به قلم ابراهیم رحیم‌پور(معاون سابق وزارت امور خارجه در امور آسیا و اقیانوسیه) است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
نخست‌وزیر ژاپن در شرایطی روز گذشته به ایران سفر کرد که کاملاً روشن است کشور ژاپن خود به صورت بازیگری مستقل دارای انگیزه‌های قوی برای مهار تنش ایجاد شده بین ایران و امریکا است؛ از یک سو منطقه خلیج فارس مسیر اصلی ترانزیت انرژی و نفت ژاپن و همین‌طور کالاها و تولیدات این کشور است و از سوی دیگر مسأله پروژه جاده ابریشم چینی‌ها برای ترانزیت کالا هم از اهمیت زیادی برخوردار است. ژاپن برای رقابت با چین نیاز دارد تا به موازات این مسیر برای خود مسیری جایگزین تعریف کند و در این چارچوب گزینه بندر چابهار و ایران یکی از بهترین و اقتصادی‌‌ترین گزینه‌های این کشور خواهد بود. بنابراین به طور طبیعی موضوع امنیت منطقه خلیج فارس برای ژاپنی‌ها مهم می‌شود و آنها نه تنها علاقه‌ای ندارند که در این منطقه شاهد افزایش تنش و مخاصمه باشند که حتی از وقوع این وضعیت نگران نیز خواهند شد. چرا که این امکان برای چینی‌ها به عنوان رقیب منطقه‌ای و جهانی ژاپن وجود دارد که بسیار بیش از آنها دامن خود را از تنش‌های احتمالی منطقه خلیج فارس دور کنند.
بر این مبنا دولت ژاپن قطعاً بیشتر در پی مهار وضعیت فعلی و بازگرداندن اوضاع به آرامش قبلی است تا میانجیگری که منتهی به مذاکرات مستقیم ایران و امریکا شود. هر چند آنها اصلاً برای ایفای نقش جهت تقویت حالت دوم بی میل نیستند اما نگاه واقع‌بینانه در سیاست خارجی آنها را به این سمت می‌برد که چنین موضوعی را به عنوان هدف به هیچ عنوان در اولویت‌های اولیه خود قرار ندهند.
اما به نظر می‌رسد امریکایی‌ها هم با توجه به در پیش بودن انتخابات این کشور مایل نیستند وضعیت در خلیج فارس به سمت وخامت جدی و افزایش تنش پیش برود. به نظر می‌رسد همچنان هدف امریکایی‌ها از سیاست‌هایشان در قبال ایران محدود به مسائل اقتصادی و افزایش فشار در این حوزه باشد. به نظر می‌رسد امریکایی‌ها نگران شده‌اند شرایط از کنترل آنها خارج شود و به سمت خطرناکی برود. به همین دلیل نیاز به میانجی‌ای دارند که هم از آنها حرف‌شنوی کافی داشته باشد و هم در نگاه ایران دارای سوء سابقه در روابط دو‌جانبه نباشد و هم در نهایت، بازیگری مهم در صحنه بین‌الملل محسوب گردد. ژاپن مشخصاً هر سه این خصوصیت‌ها را دارد.
در این شرایط واضح است که هر سه طرف؛ یعنی امریکا، ژاپن و ایران بخوبی می‌دانند که این سفر و تلاش‌های صورت گرفته در قالب آن منتهی و منجر به معجزه نخواهد شد و بروز یک اتفاق بزرگ در این چارچوب به صرف زمان و انجام تلاش‌هایی به مراتب بیش از این نیاز دارد. اما ژاپنی‌ها برای اینکه بتوانند با توجه به پتانسیل و فاکتورهای لازم در این صحنه به صورت مستمر ایفای نقش کرده و تلاش‌های بیشتری انجام دهند، پتانسیل و فاکتورهای لازم را دارند. از جمله اینکه وضعیت اقتصادی این کشور این امکان را می‌دهد تا بتواند هزینه‌های لازم برای چنین پروژه‌ای را اختصاص دهد. دوم با توجه به رقابتی که ژاپن با چین دارد بسیار علاقه‌مند است در چنین صحنه‌ای حضور فعالی داشته باشد و سوم هم تلاش ژاپن برای اضافه شدن به لیست کشورهای عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد است که در این صحنه هم با کشورهایی نظیر آلمان و هند در رقابت است. چنین بازی در میدان تنش میان ایران و امریکا می‌تواند شخصیت بین‌المللی جدیدی به ژاپن بدهد. در واقع ژاپن می‌خواهد نشان دهد صرفاً یک شخصیت اقتصادی در نظام بین‌الملل نیست.
در همین چارچوب ما نیز برای این دور از تلاش‌های دیپلماتیک نباید صرفاً در انتظار نتایج مشخص در بازه زمانی کوتاهی باشیم؛ همین که این مسیر تبادل پیام و گفت و شنود صرفاً از طریق رسانه‌ها و شبکه‌های مجازی جریان پیدا نکند و بتوان دیدگاه‌هایی را در فضای غیرعلنی‌تر مطرح و مبادله کرد، احتمال رسیدن به راه‌حل‌های مشخص افزایش می‌یابد و در عین حال می‌تواند زمینه‌ساز بده بستان‌هایی در برخی چارچوب‌ها باشد. لذا برای نتیجه این مسیر نباید صرفاً به یک سفر در ابعاد سفر آقای آبه به تهران بسنده کرد. مضافاً اینکه ما در شرایط فعلی باید با دقت فراوان از موقعیت پیش آمده بهره ببریم. چرا که از یک سو افرادی قوی برای مذاکره داریم و از سوی دیگر در فضای منطقی در چارچوب اختلافاتی که با امریکایی‌ها پیش آمده، با خروج یکجانبه ترامپ از برجام در موقعیت منطقی و استدلالی قوی‌تری هستیم.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

آیا دولت روحانی از دیپلماسی سرخورده شده است؟

پیدا و پنهان پایگاه "پهپادهای آمریکا" در منطقه

شمارش معکوس برای رویارویی هسته‌ای

آدرس خطا از مصرف بنزین

عادت، دشمن سیاستگذاری

رزم‌آرا از نخست‌وزیری تا ترور مشکوک

انتقام گروه B از ظریف

صفرهای قرارداد مثل نقل روی سر فوتبالیست‌ها!

حریم امن کجاست؟

زورآزمایی سیاسی فراکسیون‌ها بعلاوه تبانی

جایگزین برانکو؛ آقای الکس یا آقای ایکس؟

بازی دو سر باخت عارف با امید

درآمد چراغ خاموش صدا و سیما از یوتیوب!

دوراهی پمپئو

بهره‌برداری سیاسی نتانیاهو از یک نشست

پاپوش‌ برای وزیر نفت

پایان دیپلماسی

توصیه "استاد دانشگاه هاروارد" به ترامپ برای تعامل با ایران

16 تیر گام دوم کاهش تعهدات برجامی

ونزوئلا در مدار تزارها

روزهای ملال نوسان‌گیران دلار

نمایش حقانیت ایران مقابل چشم جهانیان

کاسبی انتخاباتی در نیویورک

رکورد نامه‌نگاری احمدی‌نژاد؛ 7 نامه در 13 سال

"بازی جوجه" ترامپ با ایران

هشدار نسبت به تَکرار احمدی‌نژاد، شکایت از دولت روحانی

چرا بی‌تفاوت می‌شویم؟

لیست اموال خود را اعلام کنید اما لطفا ما را مسخره نکنید!

قطب بعدی اقتصاد جهان

زیباکلام: ترامپ می‌خواهد شکست مذاکرات را گردن ایران بیندازد

فراکسیونی که مجلس را ناکارآمد کرد

دیدن «دیوها» که کاری ندارد...

صفر تا صد «نشست منامه»؛ آیا این طرح به نتیجه می‌رسد؟

سرمقاله رسالت/ آخرین میخ بر تابوت مذاکره

سرمقاله فرهیختگان/ برند و برندسازی

سرمقاله خراسان/ مسئولان به «عصرجدید» سلام کنند!

سرمقاله کیهان/ دولت دلقک‌ها

سرمقاله وطن امروز/ آقای مکرون! شما «مجرم» هستید نه «دلسوز»

سرمقاله شرق/ اهمیت مدیریت تغییر در تأمین اجتماعی

سرمقاله اعتماد/ دیپلماسی پایان نیافته

سرمقاله ایران/ پنهان شدن بالای مناره

سرمقاله دنیای اقتصاد/ به کجا می‌رویم؟

سرمقاله جوان/ پایان حسرت 220 ساله

تحلیل آتلانتیک از تحریم‌های جدید ترامپ علیه ایران

آیا ترامپ برای اقدام نظامی نیاز به مجوز کنگره دارد؟

واشنگتن پست بررسی کرد: اردوغان بازنده قمار استانبول

چند نکته درباره تحریم‌های جدید آمریکا

واشنگتن پست: ترامپ اهمیتی به قتل یک روزنامه‌نگار توسط سعودی‌ها نمی‌دهد

همدلی نوشت: ارشاد گشت؟

درآمدزایی آمریکا از بحران آفرینی در خلیج فارس